Death Stranding 2: On The Beach to kontynuacja przygodowej gry akcji, która z gracją maszeruje po granicy postapokalipsy i science fiction. Za produkcję znów odpowiada Kojima Productions, czyli ekipa dowodzona przez Hideo Kojimę, człowieka, który w świecie gier potrafi zrobić z kuriera bohatera narodowego. Jeśli pierwsza część była dziwna, intrygująca i trochę jak sen po zbyt mocnej kawie, to druga wygląda na jeszcze bardziej odjechaną. I bardzo dobrze — nuda chyba nie ma tu wstępu.

Transport, mosty i cały ten logistyczny chaos

Gameplay w Death Stranding 2 znów kręci się wokół podróży przez ogromny otwarty świat i łączenia odciętych osad. Czyli innymi słowy: pakujesz plecak, poprawiasz egzoszkielet i lecisz ratować ludzkość, dostarczając paczki. Brzmi skromnie? Kojima i tak zrobi z tego doświadczenie jak z ważnej misji kosmicznej. W kontynuacji wraca sporo znanych gadżetów i patentów. Sam nadal nosi egzoszkielet, który pomaga dźwigać ciężkie ładunki, korzysta z pojazdów i aerobagażników, które wiernie podążają za nim niczym bardzo posłuszny, latający bagaż. Do tego dochodzi budowanie struktur, takich jak mosty, oraz używanie liny do bezpieczniejszego schodzenia ze stromych zboczy. Bo w tym świecie nawet spacer do sąsiada może skończyć się spektakularnym poślizgiem.

Świat, który nie odpuszcza

Otoczenie w Death Stranding 2 nie jest tylko ładnym tłem do kontemplacji i dźwigania kartonów. Budowle, podobnie jak sam bohater, są narażone na różne katastrofy i kaprysy świata, w tym pożary czy trzęsienia ziemi. Czyli nie dość, że trzeba dowieźć przesyłkę, to jeszcze natura postanawia urządzić mały pokaz siły. Urokliwie? Owszem. Spokojnie? Ani trochę. Nowością jest DHV Magellan, czyli mobilna baza operacyjna należąca do Drawbridge. To taki pływający dom, który można wezwać w miejsca połączone siecią chiralną. Na pokładzie czeka między innymi kabina Sama oraz zbrojownia, więc można chwilę odpocząć, ogarnąć sprzęt i ruszyć dalej w wielki, piękny bałagan.

Gdy kurier musi też umieć walczyć

W grze nie brakuje starć z przeciwnikami, a wtedy Death Stranding 2 pokazuje bardziej dynamiczne oblicze. Do dyspozycji są mechaniki znane ze skradanek i klasycznych gier akcji, więc można działać po cichu albo wejść w konflikt z przytupem. Albo oba style po kolei, bo czemu nie — czasem najlepsza strategia to totalny improwizowany plan. Na drodze Sama stają między innymi maszyny podległe Higgsowi oraz Wynurzeni, czyli przeciwnicy, których zwykle nawet nie widać. Ich obecność zdradza odradek, mechaniczne ramię Sama, które zachowuje się trochę jak bardzo nerwowy radar. Na roboty używa się różnych rodzajów broni palnej, a dzięki możliwości łatwego odpięcia bagażu można rzucić się do walki bez ryzyka, że ktoś uszkodzi nam cały cenny ładunek. W końcu nie po to taszczyłeś paczkę przez pół pustkowia, żeby teraz została z niej artystyczna miazga.

Fabuła, czyli co tam u Sama

W Death Stranding 2 poznajemy dalsze losy Sama, który wcześniej przyczynił się do zjednoczenia Ameryki poprzez stworzenie sieci chiralnej. Problem w tym, że świat nadal zmaga się z nienaturalnymi anomaliami, które skutecznie psują ludzkości plany na spokojne istnienie. Bo najwyraźniej jeden wielki sukces nie wystarczył, trzeba jeszcze uratować resztę planety. Tym razem bohater rusza do Meksyku, gdzie znów bierze na siebie ciężar łączenia ludzi i miejsc. Wsparcia udzielają mu między innymi Fragile oraz cywilna grupa Drawbridge. Na jego drodze ponownie stają Wynurzeni, a także stary znajomy z kategorii „najgorszy możliwy powrót” — Higgs Monaghan. Można więc śmiało założyć, że nie będzie to wycieczka all inclusive, tylko raczej bardzo niebezpieczna wyprawa z dodatkiem dramatu.

Technologia, która robi wrażenie

Death Stranding 2 korzysta z silnika Decima, znanego również z serii Horizon. Za wsparcie przy jego wykorzystaniu odpowiadało Guerrilla Games, które pomogło Kojima Productions wycisnąć z technologii absolutne maksimum. Efekt ma być nie tylko efektowny, ale też bardzo dopracowany wizualnie, czyli dokładnie taki, przy którym człowiek przez chwilę zapomina, że właśnie ogląda grę, a nie drogi film sci-fi. Produkcja wykorzystuje także technologię przechwytywania ruchu, wspieraną przez PlayStation Studios Visual Arts, a do realistycznego odwzorowania twarzy użyto kreatora MetaHuman od Epic Games. Dzięki temu postacie mają wyglądać jeszcze bardziej naturalnie, co przy tak dziwnym i jednocześnie pięknym świecie brzmi jak bardzo dobry kontrast.

Obsada z najwyższej półki

Na ekranie pojawia się też naprawdę mocna obsada. W roli Sama ponownie występuje Norman Reedus, czyli człowiek, którego fani znają między innymi z serialu Żywe trupy. Towarzyszą mu Léa Seydoux, Elle Fanning, Shioli Kutsuna, George Miller oraz Troy Baker. Krótko mówiąc: zestaw tak mocny, że aż można się zastanowić, czy to jeszcze gra, czy już hollywoodzkie spotkanie w wersji interaktywnej.

Edycja kolekcjonerska dla fanów gadżetów

Edycja kolekcjonerska Death Stranding 2: On The Beach dorzuca do gry kilka smaczków dla osób, które lubią mieć na półce coś więcej niż samą płytę. W zestawie znajduje się 9-centymetrowa figurka Dollmana w formie zawieszki, 38-centymetrowa statua Magellana, list od Hideo Kojimy oraz karty z grafikami. Całość zamknięto w kolekcjonerskim pudełku, które samo w sobie pewnie wygląda jak eksponat z muzeum dziwnych, ale bardzo stylowych rzeczy.