Mina the Hollower – gotycka przygoda z pazurem i łopatką w tle

Mina the Hollower to przygodowa gra akcji z wyraźnym sznytem RPG, która przenosi nas do świata tak stylowego, że nawet mrok wygląda tu jak dobrze przemyślana dekoracja. Za produkcję odpowiada niezależne Yacht Club Games, czyli ekipa, która wcześniej zdobyła serca graczy Shovel Knightem. Tym razem również nie przyszli z pustymi rękami — projekt dostał zielone światło dzięki udanej kampanii na Kickstarterze, więc można powiedzieć, że ta przygoda od początku miała solidne plecy i jeszcze solidniejszy wiggle w kapeluszu.

Fabuła, czyli gdy wyspa przestaje działać jak należy

Akcja gry przenosi nas do fantastycznego świata inspirowanego gotyckim horrorem, zamieszkanego przez antropomorficzne zwierzęta. Brzmi dziwnie? Owszem. Brzmi świetnie? Jeszcze bardziej. Wcielamy się w Minę — hollowera, czyli specjalistkę od kopania, badania ziemi, wyciągania z niej sekretów i robienia technologicznych cudów. Co ciekawe, potrafi też błyskawicznie przemieszczać się pod powierzchnią, więc ziemia to dla niej nie przeszkoda, tylko autostrada. Pewnego dnia Mina dostaje wiadomość od barona Lionela, swojego wieloletniego przyjaciela i zarządcy wyspy Tenebrous. Problem w tym, że Tenebrous po otrzymaniu od niej generatorów iskier miało rozkwitnąć, a zamiast tego zaczęło się sypać szybciej niż ciasteczka w kieszeni. Urządzenia przestały działać, wyspa popada w ruinę, a do tego coraz śmielej panoszą się na niej siły zła. No i tak, tylko stolica Ossex jeszcze trzyma fason, jakby chciała powiedzieć: „u nas chaos, ale z klasą”.

Misja Miny: naprawić wszystko, zanim zrobi się naprawdę nieprzyjemnie

Nie ma tu czasu na bezczynne patrzenie w niebo i filozoficzne westchnienia. Mina musi ruszyć w niebezpieczną podróż po Tenebrous, odnaleźć źródło kłopotów i przywrócić działanie generatorów. Innymi słowy: uratować wyspę, uratować porządek i pewnie jeszcze wysłuchać kilku komentarzy od mieszkańców, którzy wszyscy nagle stali się ekspertami od wszystkiego. Klasyka.

Mechanika, czyli walka, zwroty i podziemne akrobacje

Rozgrywkę obserwujemy z lotu ptaka, co świetnie pasuje do dynamicznej, przygodowej formuły gry. Przemierzamy Tenebrous, rozmawiamy z mieszkańcami, wykonujemy zadania i co chwilę ktoś próbuje nam zepsuć humor — najczęściej mieczem, pazurami albo innym mało serdecznym narzędziem. Na drodze stoją zarówno zwykli przeciwnicy, jak i potężni bossowie, czyli ci wszyscy, którzy najwyraźniej uznali, że dzień bez walki to dzień stracony. Starcia wymagają refleksu, zręczności i dobrego opanowania umiejętności Miny. Bohaterka potrafi atakować, wykonywać uniki, a także błyskawicznie zanurzać się pod ziemię i przemieszczać się tam przez krótki czas z zawrotną prędkością. To trochę jak teleportacja, tylko z większą ilością kurzu i znacznie lepszym stylem. Główną bronią protagonistki jest bicz Nightstar, ale w praktyce korzysta również z uzbrojenia bocznego, takiego jak rzucane sztylety czy elektryczny topór. Bo jeśli już robić porządki, to najlepiej z lekkim iskrzeniem.

Drobiazgi, kości i inne małe rzeczy, które robią wielką różnicę

W trakcie przygody zdobywamy tak zwane trinkets, czyli drobiazgi zapewniające Minie różne bonusy i dodatkowe umiejętności. Przydają się one zarówno podczas walki, jak i eksploracji, więc to taki ekwipunek z osobowością. Z kolei kości pełnią tu podwójną rolę — są punktami doświadczenia i walutą jednocześnie. Znajdujemy je w skrzyniach albo wyciągamy z pokonanych przeciwników, co nadaje im bardzo praktyczne znaczenie. Po zebraniu odpowiedniej liczby kości awansujemy na kolejny poziom i możemy rozwinąć jeden z atrybutów postaci, na przykład atak, obronę albo siłę broni bocznej. Czyli krótko mówiąc: walczysz, zbierasz kości, stajesz się mocniejszy. Elegancki system, bez zbędnego zadęcia.

Techniczna podróż do czasów, gdy piksele miały charakter

Oprawa graficzna Mina the Hollower została utrzymana w klimacie ośmiobitowej estetyki, a dokładniej w stylu przywodzącym na myśl Game Boy Color. Twórcy poszli tu na pełną retro-konsekwencję i renderują całość w rozdzielczości 256x144, żeby jak najlepiej oddać ducha dawnych gier. Paleta kolorów również trzyma się ograniczeń znanych z tamtej epoki, dzięki czemu całość wygląda jak list miłosny do czasów, gdy piksel był królem, a efekt migotania ekranu uznawano za część uroku. Muzyka idzie tym samym tropem i brzmi jak wyjęta prosto z produkcji na komputer MSX. Za soundtrack odpowiada Jake Kaufman, znany także z pracy nad Shovel Knightem, więc można spokojnie założyć, że wie, jak podać melodię z charakterem. Całość tworzy wyjątkowo spójny klimat: trochę mroku, trochę nostalgii, dużo stylu i dokładnie tyle szaleństwa, ile trzeba, żeby nie zasnąć po pięciu minutach.

Retro z duszą i pazurem

Mina the Hollower zapowiada się na tytuł, który łączy staroszkolną estetykę z nowoczesnym podejściem do akcji i eksploracji. To gra dla tych, którzy lubią, gdy klimat jest gęsty, walka szybka, a świat ma więcej tajemnic niż szuflada z kablami. Jeśli ktoś marzył o przygodzie, w której kopanie, walka i gotycki nastrój idą ramię w ramię, to wygląda na to, że Mina właśnie przyszła spełnić te życzenia — i to z bardzo eleganckim biczem w ręku.