Budowanie bazy za dnia, a nocą nerwowe „niech tylko te potwory nie rozwalą mi muru” — klasyk gatunku, który twórcy tower defense lubią tak bardzo, jak gracze lubią jeszcze jedną turę przed snem. Castillon od niezależnego studia One Up Plus bierze ten pomysł, dorzuca trochę magii, szczyptę chaosu i podaje całość w formie, która potrafi wciągnąć na dłużej, niż planowaliśmy.

Wszystko oglądamy z lotu ptaka, więc mamy pełen obraz sytuacji: tu zasób, tam wieża, a gdzieś obok kolejny przeciwnik, który ewidentnie uważa, że nasz zamek wygląda zbyt elegancko i trzeba to naprawić siłą. Dzień i noc działają tu jak dwa różne tryby gry, każdy z własnym charakterem i własnym zestawem „no dobra, teraz trzeba działać naprawdę”.

Dzień: zbieraj, buduj, kombinuj

Gdy świeci słońce, Castillon przechodzi w bardziej strategiczny, skondensowany tryb przypominający RTS-y. Biegamy po mapie, zbieramy surowce, szukamy łupów, rozbudowujemy królestwo i próbujemy ogarnąć wszystko tak, by wieczorem nie obudzić się z ręką w magicznym nocniku. To czas planowania, poprawiania błędów i pytania samego siebie: „czy naprawdę potrzebuję jeszcze jednej wieży?”. Odpowiedź brzmi oczywiście: tak.

W ciągu dnia przygotowujemy też obronę, bo noc nie pyta o zgodę, tylko wpada z całą bandą nieproszonych gości. Jeśli uda nam się przetrwać, dostajemy chwilę oddechu, a potem gra serwuje nam losowe projekty. Dzięki nim możemy ulepszać budynki, odblokowywać nowe zaklęcia albo przyspieszać produkcję zasobów. Taki mały prezent od losu, który czasem jest genialny, a czasem wygląda jak „no cóż, mogło być gorzej”.

Noc: wieże, ogień i lekka panika

Po zmroku gra zmienia się w pełnoprawne tower defense. To wtedy nasze wieże i fortyfikacje muszą udowodnić, że nie stoją tam tylko dla dekoracji. Na ekranie robi się goręcej niż w kuchni po nieudanym eksperymencie z pieczarkami, a kolejne fale wrogów nacierają bez większych skrupułów. My możemy przy tym aktywnie pomagać, wchodząc do walki i wspierając obronę w bardziej dynamiczny sposób.

To właśnie noc nadaje całej zabawie ten przyjemny dreszczyk: niby wszystko było pod kontrolą, a teraz nagle trzeba ratować sytuację, bo przeciwnicy postanowili zrobić wspólne spotkanie pod naszymi murami. Jeśli konstrukcje wytrzymają, możemy odetchnąć. Jeśli nie — cóż, przynajmniej wiadomo, że kolejna noc będzie jeszcze ciekawsza.

Magia, runy i wieże z charakterem

Podstawą obrony w Castillon są wieże, ale nie takie zwykłe, grzeczne konstrukcje. Każda z nich ma trzy sloty na runy pochodzące z czterech szkół magii: Świętej, Tajemnej, Nekrotycznej i Inżynieryjnej. Brzmi poważnie? Trochę tak. Brzmi jak przepis na magiczny wynalazek, który może skończyć się świetnie albo spektakularnie? Jeszcze bardziej tak.

Łącząc runy, tworzymy różne typy wież i efektów obronnych. Z tych kombinacji mogą wyjść laserowe wiązki, tornada, aury wzmacniające sojuszników, a nawet potężne golemy, które wyglądają tak, jakby ktoś powiedział: „a może zbudujmy problem, który sam rozwiązuje problemy?”. Dzięki temu system obrony daje sporo swobody i pozwala eksperymentować bez poczucia, że gramy na autopilocie.

Rozwój, wyzwania i tryb „jeszcze jeden poziom”

Bohater nie stoi w miejscu, bo Castillon dorzuca do tego również elementy RPG. Zdobywamy doświadczenie, rozwijamy statystyki i inwestujemy punkty umiejętności, czyli klasyczne „im dłużej walczysz, tym bardziej stajesz się groźny”. To fajnie spina się z resztą rozgrywki, bo z czasem czujemy, że nie tylko baza rośnie, ale i sam bohater nabiera poweru.

Na graczy czeka pięć głównych poziomów oraz specjalny tryb Endless dla tych, którzy lubią sprawdzać, jak długo da się utrzymać fortecę przy życiu, zanim wszystko zamieni się w popiół, kurz i bardzo smutne wspomnienia. Każdy etap ma własne mechaniki i ograniczenia zasobów, a dodatkowo pojawiają się modyfikatory wpływające na zabawę. Innymi słowy: nuda tu nie wchodzi, bo zaraz dostaje zakaz wstępu.

Sam czy w duecie? Jak najbardziej

Castillon oferuje zarówno tryb dla jednego gracza, jak i dwuosobową kooperację przez internet oraz LAN. To świetna wiadomość dla tych, którzy lubią ratować królestwo solo, ale też dla duetów, które wolą wspólnie panikować, dzielić obowiązki i debatować, czy lepiej postawić jeszcze jedną wieżę, czy może jednak „zaryzykujmy, będzie dobrze”.

Kooperacja dodaje całości uroku, bo nic tak nie integruje jak wspólne bronienie twierdzy przed nocnymi demonami. Jeden buduje, drugi walczy, obaj liczą, że to wystarczy, a gra z uśmiechem sprawdza, czy na pewno wszystko zostało dobrze przemyślane.

Fabuła z odrobiną pieprzu i siarki

W warstwie fabularnej wcielamy się w renomowanego maga, który postanawia zagospodarować nową ziemię i wznieść tam zamek. Brzmi jak ambitny plan? Zdecydowanie. Problem w tym, że okoliczne demony nie przepadają za takimi inicjatywami i regularnie testują wytrzymałość naszej twierdzy nocnymi atakami. Czyli klasyka: ty chcesz zbudować spokojne królestwo, a świat odpowiada ci hordą wrogów.

Całość miesza strategiczne planowanie, obronę wieżową, rozwój postaci i magiczne kombinowanie w jedną naprawdę soczystą całość. Castillon to propozycja dla tych, którzy lubią, gdy gra daje im coś do myślenia, a przy okazji pozwala trochę się pośmiać z własnych błędów i desperackich prób uratowania sytuacji w ostatniej sekundzie.